maandag 28 mei 2012

Zwanger in Jalna

Pinkerweekend is Jalna-weekend. Elk jaar hetzelfde stramien, elk jaar een zalig weekend!


De wandelingen moest ik dit jaar, wegens de omvang van mijn buik en de daarbij horende rugpijn, aan mij voorbij laten gaan. Maar des te meer genoot ik van de rust -en 'de gele ogen van de krokodillen' van Katherine Pancol- terwijl de rest gaan wandelen was. 


zondag 13 mei 2012

Moederdag

"Klein zijn is niet altijd gemakkelijk,
soms gaat het ook wel fout.
Ik probeer echt mijn best te doen,
 maar soms ben ik ook stout.
De fee leerde Pinokkio wat goed is en wat kwaad.
Jij staat altijd voor mij paraat!
Je maakt me gelukkig en blij,
Lieve, blauwe fee van mij!"

Daar smolt ik toch even van...

zondag 6 mei 2012

20 weken

Vandaag zit ik officieel in de helft van mijn zwangerschap. 20 weken! We kunnen beginnen aftellen! De baby's doen het nog steeds zeer goed. De echo deze week toonde 2 baby's met alles erop en eraan. Baby 1 weegt 312 g, baby 2 is iets lichter, 250 g, alletwee perfect op schema. We kennen nu ook het geslacht van baby 1 en baby 2, maar laat me toe dit hier nog even te verzwijgen...

De misselijkheid heeft plaatsgemaakt voor het zuur. Dus echt genieten van eten zit er nog steeds niet in. Lange -en dan bedoel ik langer dan 500m- wandelingen zijn ook niet meer aan mij besteed of ik besterf het van de rugpijn. Eens rap de trap oplopen om een trui te gaan halen, betekent 5 minuten compleet buiten adem. Krampen in mijn benen, vooral 's nachts of tijdens het zwemmen. En ik heb er al 14 cm buik -noem mij een freak- en 8 kg gewicht bij.

Maar mij hoor je niet klagen! Manlief is bezorgt genoeg om een aantal huishoudelijke taken over te nemen, terwijl ik in de zetel zit te genieten van de beweging die nu echt al duidelijk voelbaar is in mijn buik. Zalig is ook het samenstellen van een nieuwe uitzet. Vandaag heb ik een tweelingbuggy 2e hands -hoewel hij er als nieuw uitziet- op de kop kunnen tikken. En nadien ben ik bij een andere vriendin nog een hele lading babyspullen gaan ophalen. En ook het snuisteren in de spullen die ik nog heb van mijn zoon, doet me echt al uitkijken naar de 2 nieuwe baby's. De zwangerschaps-ongemakken ben ik dan zo vergeten!


zaterdag 5 mei 2012

Schoolfeest

Het schoolfeest op zoonliefs school was dit jaar in het thema van Italië. Al 2 weken horen we verhalen over Pinokkio, Gepetto, pizza's, ijsjes, ... En vandaag was het zover: het schooloptreden, de beenhesp met frieten en de Vlaamse kermis.

U kent het wel. Enthousiaste mama's en papa's die naar voor drummen -en zo je zicht belemmeren- van zodra hun oogappel ten tonele verschijnt. Om toch maar de beste foto te trekken of het leukste filmpje te maken. Sommige mama's met tranen in de ogen omdat hun zoon of dochter toch zo goed kan dansen. Ik echter ben er redelijk nuchter in. Zoonlief is geen danstalent. De juf had hem goed gecast in de rol van Gepetto, de rol waarin minst moest gedanst worden, gewoon de dansende Pinokkio's aan een touw vasthouden. Ik heb er toch ook maar een foto van genomen.


En nadien de eting ten voordele van de herinrichting van de speelplaats. Ook hier steeds terugkerende taferelen. Veel mensen, weinig plaats, slecht weer, lange rijen aan het beenhesp met frieten en groenten buffet, slechte akoestiek in de zaal. Maar dat is natuurlijk de charme van een schoolfeest.

De spellekes op de Vlaamse Kermis leverden ook dit jaar een prachtige prijs op: een bellenblaastubeke. Zoonlief content en wij op naar volgend jaar!


vrijdag 27 april 2012

Kleuterklas

Wat zou ik graag nog eens in de kleuterklas zitten! In mijn herinnering deed ik daar niets anders dan kleuren en figuren uitprikken. Maar ofwel zijn mijn herinneringen compleet verdraaid, ofwel zijn de tijden ferm veranderd. Verkleedpartijen, schrijfdans met verf, pizza maken, ... zijn maar een greep uit de leuke zaken die zoonlief zoal doet in de klas. Geen wonder dat hij zijn duplo's thuis soms saai vindt:-)


zondag 22 april 2012

Baby's, kindjes en mensen

Hoe moeilijk het een aantal maanden geleden was om baby's te gaan bezoeken, hoe leuk ik dit nu vind! Recent gingen we op bezoek bij Adeline, Jasmijn en vandaag bij Floris. Alledrie even schattige baby'tjes die ik alle geluk toewens.

Telkens verwonder ik me erover hoe klein die baby's zijn, of anders gezegd hoe groot mijn zoon al is. Hij lijkt een reus tegenover die baby's. En zelf beseft hij dat ook. Hij deelt mensen nu op in 3 categorieën: baby's, kindjes en mensen. Baby's daar heb je niets aan, kindjes daar kan je mee spelen en mensen die spelen niet meer, die moeten voor de kindjes en de baby's zorgen. 

Het wordt in ieder geval een grote aanpassing in september!

maandag 16 april 2012

Stien en Stein

Volgens mijn zoon, zitten er een baby-meisje en een baby-jongen in mijn buik en gaan ze Stien en Stijn noemen. Of is het Stien en Stein? Het verschil tussen en lange 'ij' en een korte 'ei' kent hij nog niet. In ieder geval, een leuke werktitel:-) Als het een meisje en een jongen wordt tenminste. Want de geslachten kennen we op dit moment nog niet.

We zijn nu 17 weken ver in de zwangerschap. Tot nu toe gaat alles goed. Al is het wel al zwaar geweest. Misselijkheid begint nu pas echt te beteren. Moodswings, volgens manlief in elk geval wel. Als ik 1 keer onze trap oploop, ben ik helemaal buiten adem. En mijn buik is echt wel al dik, opmerkingen als -amai, jij gaat eruit zien deze zomer als je nu al zo een buik hebt, je bent precies al 6 maand zwanger, je zal zeker vroeger moeten stoppen met werken en ben je zeker dat het er geen 3 zijn- zijn schering en inslag. Maar zoonlief stelt me gerust: 'als de baby'tjes eruit zijn, zal je wel terug kunnen sporten, hoor, mama.'

En ik blijf toch wel ongeruster dat er nog iets fout gaat. We hebben immers zoveel meegemaakt en gehoord van anderen, dat het moeilijk blijft dit van me af te zetten en volop te genieten. Nu zit ik in de fase voel ik ze al, of zijn dit mijn darmen. Want ze voelen, dat moet nu toch stilaan gaan komen, toch?

Maar de grote vraag blijft, hoe gaan we de baby's noemen? Want Stien en Stein, zijn wel leuk als werktitel, maar zie ik niet echt zitten als naam. Dit wordt pas een moeilijke bevalling:-)